عناصر پایدار ارتباط موثر چیست؟

عناصر_پایدار ارتباط_موثر چیست؟روند “ارتباطات” به انتقال “اطلاعات” یا “ارسال پیام” از طریق یک کانال با در نظر گرفتن موانع و سرعت آن گفته می­شود. فرآیند “ارتباطات” شامل یک چرخه اجتماعی می­شود که با “فرستنده” آغاز شده و به شکل دریافت “بازخورد” از طرف “گیرنده” ختم میشود. این فرآیند باید بستر ساز یک تعامل پیوسته و پویا باشد که هر دو تحت تأثیر بسیاری از متغیرها قرار می گیرند.

عناصر مختلف در روند ارتباطات:

“فرستنده”

پایه و اساس فرآیند “ارتباطات” توسط “فرستنده” و با یک “پیام”شروع می­شود. این “پیام” می­تواند تفکر، ایده، تصویر، نماد، گزارش موقعیت و حتی یک لبخند لحظه ای باشد. پس از تصمیم گیری در رابطه با “محتوای پیام”، “فرستنده” آن را به شیوه ای که برای “گیرنده” قابل درک باشد “ارسال” می­کند.

“پیام”

“پیام” به عنوان “اطلاعات” قابل “انتقال” توسط کلمات در قالب گفتار و نوشتار، علائم، تصاویر و یا نمادها بسته به وضعیت و ماهیت مورد نظر برای “گیرنده ارسال”می­شود. به یاد داشته باشید که “پیام” قلب “ارتباطات” است.

“رمزگذاری”

“رمزگذاری” یک گام مهم در فرآیند “ارتباطات” است. “رمزگذاری” یعنی قرار دادن “پیام” هدفمند در رسانه­ ی مناسب که ممکن است کلامی یا غیر کلامی باشد و بسته به وضعیت زمان و ماهیت “پیام” مورد نظر تغییر کند. “فرستنده” پیام را با استفاده از مجموعه ی نمادها، تصاویر یا کلمات به دست گیرنده مورد نظر می­رساند. باید در زمان “رمزگذاری” دقت کافی را داشت زیرا کوچکترین اشتباه ممکن است قصد واقعی فرآیند “ارتباط” را از بین ببرد.

“کانال”

“کانال” حالتی است که طی آن یا از طریق آن “پیام” انتقال می یابد. “پیام” می­تواند از طریق دهان، رفتار، یادداشت، رایانه، تلفن، تلفن همراه، برنامه ها یا تلویزیون پخش شود. از آنجا که هر “کانال” دارای مزایا و معایبی است، انتخاب مناسب “کانال” برای “ارتباط” موثر اهمیت بسیاری دارد.

“گیرنده”

“گیرنده” شخص یا گروهی است که به عنوان مقصد، “پیام” برای “ارتباط” با او منظور شده است. او ممکن است یک شنونده، خواننده یا بیننده باشد. هر گونه غفلت از طرف “گیرنده” ممکن است ارتباط را بی اثر کند. “گیرنده” نیاز به درک “پیام” فرستاده شده در بهترین حالت ممکن دارد، به طوری که اگر هدف واقعی “ارتباط” برقرار نشود میزان درک “گیرنده” از سطح رضایت، دانش و اعتماد یا اعتبار فرستنده بسیار پایین خواهد آمد.

“گیرنده” عامل مهمی در روند “ارتباطات” بعد از “فرستنده” است. یعنی “ارتباط” دو سر دارد، “فرستنده” و “گیرنده”. “گیرنده” باید در شرایط مناسب برای “دریافت پیام” باشد، او باید “کانال ارتباطی” فعالی داشته باشد و نباید با افکار دیگر که ممکن است موجب عدم توجه وی به “پیام” شود در “ارتباط” باشد.

“رمزگشایی”

“رمزگشایی” به “تفسیر” یا تبدیل “پیام فرستاده” شده به زبان قابل فهم اشاره دارد. این به معنی درک “پیام” است. “گیرنده” پس از “دریافت پیام” آن را “تفسیر” می کند و تلاش می کند تا آن را در بهترین حالت ممکن درک کند.

“بازخورد”

جنبه نهایی فرآیند “ارتباطات”، “بازخورد” است. پاسخ گیرنده به پیام فرستاده شده از طرف “فرستنده” را “بازخورد” گویند. “بازخورد” برای اطمینان از این است که “پیام” به طور موثر “کدگذاری”، “ارسال”، “رمزگشایی” و “درک” شده است.

این مرحله نهایی “فرآیند ارتباطات”است و شرح می­ دهد که “گیرنده” پیام صحیح را همانطور که توسط “فرستنده” طراحی شده “تفسیر” کرده است.

 

نکات مهم در رابطه با بازخورد

  • این کار اثربخشی ارتباط را افزایش می دهد.
  • فرستنده را قادر می سازد تا پیام شخصی خود را درک کند.
  • تجزیه و تحلیل بازخورد کمک می کند تا فرستنده پیام های آینده را بهبود بخشد.
  • ما می توانیم مراحل فوق را در یک مدل به عنوان مدل فرایند ارتباطات تعریف کنیم.
  • بازخورد، مثل پیام، می تواند به صورت کلامی یا غیر کلامی باشد و از طریق کانال دقیق انتخاب ارتباط برقرار شود.

انواع بازخورد

  • بازخورد منفی یا نظرات اصلاح شده در مورد رفتار گذشته
  • بازخورد مثبت یا تأیید نظرات در مورد رفتار آینده
  • نظرات مثبت یا منفی در مورد رفتار آینده
فهرست