میزان تمایل به اعتیاد، مقدار انگیزه، علاقه و گرایشی است که فرد در مواجهه با مواد مخدر و اعتیاد پیدا می‌کند. این میزان تمایل می‌تواند تحت تأثیر عوامل اجتماعی، فردی و محیطی قرار گیرد و منجر به شروع، ادامه یا قطع مصرف مواد مخدر شود. پرسشنامه میزان تمایل به اعتیاد این مولفه را در افراد بررسی می‌کند.
شخصیت معتاد به شخصیتی گفته می شود که احتمال بیشتری دارد به چیزی معتاد شود. این می تواند شامل علاقه شدید شخصی به چیزی و ایجاد وسواس یا تثبیت باشد. عوامل زمینه‌ای برای فریب خوردن و افراط در بازی‌های ویدیویی، غذا، رابطه جنسی یا مواد مخدر ناشی از اضطراب پنهان، افسردگی و کنترل ضعیف تکانه است.
برخی از این رفتارها می تواند تلاشی برای التیام احساسات ناشناخته یا سرکوب شده باشد. در نگاه اول معتاد شدن به یک بازی ویدیویی یا غذا می تواند بی ضرر به نظر برسد، به خصوص در مقایسه با اختلالات مصرف مواد. مشکل این است که موضوع اعتیاد می‌تواند تغییر کند. این بدان معناست که یک فرد می‌تواند مرحله‌ای از اعتیاد به بازی‌های ویدیویی داشته باشد، سپس به سایر اشیاء – یا مواد – سوء مصرف تبدیل شود.
در حالی که تعاریف این اصطلاح متفاوت است، اصطلاح شخصیت اعتیادآور معمولا برای نشان دادن این موضوع به کار می‌رود که افرادی با خوشه‌های خاصی از ویژگی‌های شخصیتی احتمال بیشتری برای ابتلا به اعتیاد دارند. این اصطلاح همچنین نشان می‌دهد که افراد با این تیپ شخصیتی درگیر کارهای لذت‌بخش تکراری می‌شوند و آن‌ها را بر سایر فعالیت‌های مهم ترجیح می‌دهند.
افرادی که این رفتارها را انجام می‌دهند ظاهرا در معرض خطر بیشتری برای ایجاد اعتیاد به غذا، رابطه جنسی، قمار، خرید، الکل و… هستند.
در حالی که هیچ اتفاق نظر روشنی در مورد اینکه این صفات چیست، وجود ندارد، اغلب شامل ویژگی هایی مانند:
افراد با شخصیت اعتیادآور را می‌توان با چندین ویژگی شناسایی کرد. تجربه شرایط روانی مانند افسردگی و اضطراب همیشه نه اما می‌تواند، نشان دهنده شخصیت‌های اعتیادآور باشد.
