سبک دلبستگی در افراد، به مقدار تمایل و توانایی فرد در اعتماد، نزدیک شدن و وابسته شدن به فرد مورد علاقه وی اشاره دارد و بر اساس تجربیات اولیه وی با مادر یا پرستار شکل می‌گیرد. پرسشنامه سبک دلبستگی در بزرگسالان، به منظور سنجش و نوصیف نحوه برقراری ارتباظ عاطفی و روانی بین دو نفر در روابط نزدیک طراحی شده است و سه نوع سبک دلبستگی را مورد سنجش قرار می‌دهد.
تحقیقات در مورد دلبستگی بزرگسالان با این فرض هدایت می‌شود که همان سیستم انگیزشی که باعث ایجاد پیوند عاطفی نزدیک بین والدین و فرزندان آن‌ها می‌شود، مسئول پیوندی است که بین بزرگسالان در روابط صمیمانه عاطفی ایجاد می‌شود. در اینجا هدف ارائه مروری کوتاه بر تاریخچه تحقیقات دلبستگی بزرگسالان است.
دلبستگی یا پیوند دلبستگی، ارتباط عاطفی است که شما در دوران نوزادی با مراقب اصلی خود – احتمالا مادرتان – ایجاد کرده‌اید. بر اساس نظریه دلبستگی که توسط روان‌پزشک بریتانیایی جان بولبی و روان‌شناس آمریکایی مری آینزورث ارائه شد، کیفیت پیوندی که در طول اولین رابطه تجربه کردید، اغلب تعیین می‌کند که چگونه با افراد دیگر ارتباط برقرار می‌کنید و به صمیمیت در طول زندگی پاسخ می‌دهید.
فراتر از دسته‌بندی دلبستگی به عنوان ایمن یا ناایمن، سه زیر مجموعه از دلبستگی ناایمن وجود دارد که چهار سبک دلبستگی اصلی را به ما می دهد:
سبک فرزندپروری
شواهدی وجود دارد که نشان می دهد سبک های دلبستگی ممکن است بین نسل‌ها منتقل شود.
تحقیقات نشان‌دهنده تداوم بین نسلی بین انواع دلبستگی بزرگسالان و فرزندانشان است، از جمله کودکانی که سبک‌های فرزندپروری والدین خود را اتخاذ می‌کنند. افراد تمایل دارند سبک فرزندپروری خود را بر اساس مدل کار درونی قرار دهند، بنابراین نوع دلبستگی معمولا از طریق نسل‌های خانواده منتقل می‌شود.
